2024 मध्ये शेजाऱ्याच्या नऊ वर्षांच्या मुलीवर लैंगिक अत्याचार केल्याप्रकरणी घोरपडी येथील रहिवाशांना 5 वर्षांची शिक्षा

पुणे: विशेष न्यायाधीश (पोक्सो कायदा) सुमित जी जोशी यांच्या न्यायालयाने ८ जानेवारी रोजी घोरपडी येथील ३७ वर्षीय कॅज्युअल कामगाराला त्याच्या शेजारी राहणाऱ्या नऊ वर्षीय इयत्ता चौथीच्या शालेय विद्यार्थिनीवर 1 ते 2024 जून दरम्यान लैंगिक अत्याचार केल्याप्रकरणी दोषी ठरवून पाच वर्षांची सश्रम कारावासाची शिक्षा सुनावली. न्यायालयाने आरोपींना (जगलेल्या व्यक्तीच्या ओळखीचे रक्षण करण्यासाठी नाव लपवून ठेवलेले) हे भारतीय दंड संहिता (IPC) च्या कलम 354 (अपमानकारक विनयशीलता), 354-A (लैंगिक छळ) आणि 506 (गुन्हेगारी धमकी) आणि कलम 9(m) आणि 1 प्रमाणे लैंगिक संबंधांखालील गुन्ह्यांसाठी दोषी आढळले. लैंगिक गुन्ह्यांपासून मुलांचे संरक्षण (पोक्सो) कायद्याचा छळ. तथापि, पोक्सो कायद्यातील तरतुदींनुसार शिक्षेला प्राधान्य दिले.

याप्रकरणी मुंढवा पोलिसांनी तपास करून आरोपींविरुद्ध दोषारोपपत्र दाखल केले होते. न्यायालयाने त्याला नोव्हेंबर 2025 मध्ये जामीन मंजूर केला परंतु न्यायालयाच्या निकालानंतर त्याला अटक करण्यात आली आणि या वर्षी 8 जानेवारी रोजी त्याची कारागृहात रवानगी करण्यात आली. फिर्यादी पक्षाने सहा साक्षीदार तपासले, ज्यात पीडिता आणि तिची आई, जी या प्रकरणातील तक्रारदार होती. विशेष सरकारी वकील नितीन कोंघे यांनी मांडलेल्या खटल्यानुसार, आरोपी आणि पीडितेचे कुटुंब एकमेकांना ओळखत होते आणि पीडिता अनेकदा आरोपीच्या दोन मुलींसोबत खेळत असे. 1 जून 2023 रोजी, पीडितेच्या मामा बहिणीने पीडितेच्या आईला कळवले की आरोपीने तिच्या मुलीला अयोग्यरित्या स्पर्श केला आहे. मात्र, मुलगी लहान असल्याने अशा बाबी समजून घेण्यास आईने हे प्रकरण गांभीर्याने घेतले नाही. तथापि, 4 जून, 2023 रोजी, आईने स्वत: आरोपीला तिच्या घरी तिच्या मुलीवर लैंगिक अत्याचार करताना पाहिले आणि अलार्म लावला आणि परिसरातील लोकांचे लक्ष वेधले. त्या व्यक्तीला पकडून पोलिसांच्या स्वाधीन करण्यात आल्याचे सरकारी वकिलांनी सांगितले. न्यायाधीश जोशी यांनी साक्षीदारांच्या जबाबाचा आणि रेकॉर्डवरील पुराव्याचा संदर्भ दिला, ज्यात पोलिस तपास कागदपत्रे, मुलीचा जन्म आणि इतर संबंधित कागदपत्रे यांचा समावेश आहे की पोलिस केस आणि एफआयआरमधील तक्रारदाराच्या कथनाला स्वत: पीडितेने चांगला पाठिंबा दिला होता आणि त्यांचा पुरावा विश्वासार्ह आणि अटळ होता. अशा दाव्याच्या समर्थनार्थ कोणताही पुरावा सादर केला गेला नाही, असे निरीक्षण करताना न्यायालयाने वादातून खोट्या अर्थाचा बचावाचा युक्तिवाद फेटाळून लावला. “असे मानले जाऊ शकते की हे कृत्य आरोपीने कोणतेही कारण नसून केवळ लैंगिक हेतूने केले आहे,” न्यायाधीशांनी नमूद केले.